Nooit meer oorlog en dus altijd vrede

De mens voert, eigenlijk sinds hij op aarde verscheen, oorlog. De mensen, wij, hebben nooit opgehouden oorlog te voeren. Door na te denken op welke manier we zo efficiënt mogelijke andere mensen zouden kunnen doden, denken we oorlog voeren te kunnen stoppen. En dat noemen we dan vooruitgang! We scheppen echter nieuwe problemen door allerlei organisaties op te richten maar de oorlogen gaan gewoon door. Maar wat zijn nou werkelijk de oorzaken van oorlog? Nationalisme, economische verdeeldheid en locale verdeeldheid. Jij vindt dit, hij vindt dat. Verdeeldheid door taal, religie, economie, cultuur. Maar hé, we zijn allemaal mensen! Allemaal lijden we, allemaal hebben we pijn, we kennen verveling, hebben zorgen, zijn eenzaam en hebben wanhoop, allemaal, zonder uitzondering. Als we dát zouden oppikken, dát zouden begrijpen, echt begrijpen, dan zouden we geen oorlog meer voeren, maar elkaar helpen en met elkaar leven in plaats van elkaar proberen af te maken. Dat we van mening verschillen over geloof, over taal of over wat dan ook, maakt helemaal niet uit. Het is zo, het is geen probleem. Geen probleem wat we op moeten lossen. Er is geen probleem. En als er geen probleem is, hoeven we het ook niet op te lossen. Maar vanaf onze vroege jeugd zijn we geconditioneerd om oplossingen te bedenken voor problemen.

Levenskunst

Levenskunst is geen enkel conflict hebben. Een beperkt brein is altijd in conflictsituaties, is egocentrisch, laat je gedachten over jezelf gaan. Levenskunst is de kunst om zonder conflicten te leven. Hoe dan? Probeer te leven zonder over of aan jezelf te denken. Probeer het eerst een uur. En kijk wat er gebeurt. Je bent vrij en ongebonden. En het geeft je energie!

Met dank aan Krishnamurti